Germaanse Geneeskunde

Een biologisch conflict

Een biologisch conflict (BC) wordt isolatief ervaren, is zeer-acuut dramatisch en men wordt op het verkeerde been gezet. Dat wil zeggen dat men er niet op voorbereid is. Soms kan men zich het schrikmoment nog jaren later herinneren. Ook ben je volkomen op jezelf aangewezen. De hersenen slaan dit schrikmoment op.

Een biologisch conflict kun je beschouwen als een acute mismatch tussen organisme en omgeving. Daarvoor geldt ook altijd de Wet van het Systeem zoals ik deze weergeef in het model van de Leefruimte. De drie voorwaarden voor een BC beantwoorden aan de systemische wetmatigheden van plaats, handelen en interactie.

Plaats:
Isolatief: je voelt je op jezelf aangewezen.
Handelen (tijd)
Acuut dramatisch – alsof de tijd even stilstaat of vertraagt. Dramatisch houdt ook in dat er gevolgen zijn.
Interactie
Onverwacht – je ben niet voorbereid.
Bewust zijn
Je bewustzijn wordt ontregeld. Het conflict brengt je uit je evenwicht. Blijft het conflict actief, dan cirkelen je gedachten voortdurend rondom het conflict.

BC zijn er in soorten en gradaties. Aangezien er altijd interactie met de omgeving is, is er altijd een mogelijkheid dat er onverwachts een conflict opdoet. In veel gevallen valt het je niet op. Of je hebt ongemerkt opgelost, waarna je moet niezen of een ‘loopneus’ krijgt.

Synchroniteit

Wij hebben heel veel beeldspraak in onze taal. Iets kan zwaar op de maag liggen. Of we stappen met ons verkeerde been uit bed. We gebruiken de betekenis van onze organen en ledematen om te vertellen hoe we ons voelen of hoe onze relatie met de omgeving is. Het werkt ook andersom. Nijd is een verrotting van de beenderen. Een Biologisch Conflict werkt gelijktijdig op drie niveaus in het lichaam: psyche, hersenen en orgaan.

Psyche: een BC heeft een conflictinhoud. Dat is een onwillekeurige gedachte. Die gedachte heeft altijd te maken met ‘overleven’.

Hersenen: ‘de foto’ wordt gemaakt in het gedeelte van de hersenen dat verbonden is met de gedachte en een orgaan. Een specifieke gedachte heeft een specifieke plek in de hersenen. Een biologische conflict is altijd middels een CT-scan zichtbaar. Dat wordt de Hamerse Haard genoemd.

Orgaan: elk orgaan is verbonden met een specifiek type conflict.

Kiembladen

The body keeps the score

G. Maté

Ons lichaam is opgebouwd uit drie kiembladen, zoals deze zich na de bevruchting ontwikkelen. Het kiemblad waaruit een orgaan zich ontwikkelt, bepaalt niet alleen de structuur van het orgaan, maar ook hoe het reageert op een biologisch conflict.

• Endoderm

• Mesoderm

• Ectoderm

Endoderm

Endoderm: Deze organen reageren vaak op conflicten gerelateerd aan voeding, “slikken” van situaties, en existentiële angsten.

Meer over het Endoderm

De binnenste laag cellen vormt een holte of een buis. Dit weefsel vormt de bekleding van het spijsverteringskanaal en bijbehorende organen (epitheelcellen). Ook de ademhalings-, uitscheidings- en voortplantingskanalen zijn bekleed met epitheelcellen. Endoderm ontwikkelt zich ook tot de thymus, schildklier en bijschildklier.

Het endoderm speelt een cruciale rol in onze directe overleving door het reguleren van water, voeding en zuurstof. We noemen dat de brok. Een brokconflict heeft twee varianten. Het eerste is de brok willen hebben, maar niet kunnen krijgen. Het tweede is de brok niet kwijt kunnen raken.

Brokconflicten worden zichtbaar via het weefsel dat uit het endoderm voortkomt. Dat weefsel reageert door celgroei, wat wij kennen als tumorweefsel. Het is eigenlijk hulpweefsel dat dient om het conflict te kunnen overleven. De reactie wordt aangestuurd door de hersenstam.

Als het conflict is opgelost worden schimmels en schimmelbacteriën geactiveerd die het tumorweefsel (hulpweefsel) afbreken.

Mesoderm

Mesoderm: Deze organen reageren vaak op conflicten gerelateerd aan eigenwaarde en territorium.

Meer over het Mesoderm

Het mesoderm vormt bijna alle interne structuren van het lichaam: spieren en botten, hart, bloedsomloop en lymfesysteem, de nieren en geslachtsorganen, de bijnierschors en de dermis van de huid.

De Germaanse maakt onderscheid tussen oud-mesoderm en nieuw-mesoderm. In de embryologie is dit het intra-embryonaal mesoderm (IEM). Het oud-mesoderm is het paraxiale en intermediaire mesoderm in gangbare embryologie. Het nieuw mesoderm is het lateraal mesoderm in de gangbare embryologie.

Het extra-embrynaal mesoderm vormt de navelstreng en de placenta.

Oud Mesoderm	Nieuw Mesoderm
Botweefsel, kraakbeen	Hartspier, bloedvaten
Bindweefsel, fascia	Borstklieren, eierstokken
Mesonephros (nier)	Glomeruli (nier)
Reactie: Celvermeerdering bij conflict	Reactie: Celafbraak bij conflict

Het IEM ontstaat over de hele kiemschijf, met uitzondering van die gedeelten die de mondholte en de anus gaan vormen. Een ander deel is betrokken bij de ontwikkeling van het hart. De plooivorming die daardoor ontstaat, doet het hart van positie veranderen (draaien). In de GG is dat van belang.

Ectoderm

Ectoderm: organen uit het ectoderm reageren op conflicten gerelateerd aan identiteit, grenzen en scheiding, en angst.

Meer over het Ectoderm

Het ectoderm vormt de omhulling, de buitenkant. Uit dit kiemblad komen de epidermis van de huid, het zenuwstelsel en de sensorische systemen, hypofyse en bijniermerg, en de kaken en tanden. Het regelt onze interacties met de buitenwereld en de sociale verbindingen. De biologische reactie is weefselafname. Na de oplossing van een conflict wordt het weefsel weer hersteld. Dit proces wordt aangestuurd door de hersenschors.

Tijdens de embryonale ontwikkeling vouwt de buitenste huid zich op verschillende plaatsen naar binnen. Daarom kom je het weefsel ook tegen bij de melkgangen, het slijmvlies van de bronchiën, strottenhoofd en de ademhalingswegen, nierbekken, urineleiders, de blaas, baarmoederhals, het botvlies en de afvoergangen van de prostaat, schildklier en de pancreas. Ook de binnenkant van de galwegen, de twaalfvingerige darm, het onderste deel van de maag en de afvoergangen van de alvleesklier behoren tot het ectoderm. Ergernissen over je eigen territorium spelen hier een rol.

Bij dit kiemblad behoren ook de kransaders, de hartslagaders, sinusknoop en de aorta. Voor deze onderdelen geldt dat een conflict dat langer duurt dan 9 maanden, niet meer opgelost mag worden. Op het hoogtepunt (de Crisis) van de genezing zal het dodelijk aflopen. Het hartinfarct.